De politieke carrière van Carol Schouten

Carola Schouten trad op 18 mei 2011 toe tot de Tweede Kamer als lid van de ChristenUnie en verving André Rouvoet na zijn aftreden. Voorafgaand aan haar parlementaire functie was zij financieel en sociaal adviseur van de ChristenUnie-fractie.

Toetreding tot het parlement (2011–2017)

Tijdens haar ambtstermijn van 2011 tot 2017 bekleedde Schouten functies op het gebied van financiële en economische zaken, sociale zaken, werkgelegenheid en pensioenen, en huisvesting. Als partijdeskundige op dit gebied richtte zij zich met name op pensioenen en leverde zij een bijdrage aan discussies over duurzame pensioenstelsels in tijden van economische druk. In haar werk legde zij de nadruk op fiscale verantwoordelijkheid, hield zij toezicht op de overheidsuitgaven en pleitte zij voor een beleid dat stimulansen koppelde aan langdurige economische stabiliteit op sociaal en financieel gebied.

De snelle opmars van Schouten binnen de ChristenUnie bleek uit haar benoeming tot voorzitter van de parlementaire onderzoekscommissie op 18 november 2015, die belast was met het onderzoek naar het lekken van vertrouwelijke documenten in verband met het schandaal rond sociale uitkeringen. Deze functie benadrukte haar analytische benadering van beleidsuitvoering en verantwoordelijkheid en bereidde haar voor op hogere uitvoerende functies, omdat ze blijk gaf van competentie in het toezicht op en de causale analyse van administratieve fouten. Haar parlementaire ervaring in de oppositie heeft haar evenwichtige fiscale conservatisme aangescherpt, haar kritische beoordeling van de inefficiëntie van overheidsuitgaven en tegelijkertijd haar steun voor gerichte interventies in overeenstemming met christendemocratische principes.

Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (2017–2022)

Carola Schouten https://znaki.fm/nl/persons/carola-schouten/ werd op 26 oktober 2017 beëdigd als minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit in het kabinet Rutte III en was tegelijkertijd derde vice-premier. In deze functie richtte zij zich op het versterken van het concurrentievermogen van de Nederlandse landbouw, met de nadruk op uitbreiding van de export, technologische vooruitgang in precisielandbouw en veeteelt, en de invoering van circulaire landbouwpraktijken om het gebruik van hulpbronnen te optimaliseren zonder uitbreiding van het landbouwareaal. Haar visiedocument voor 2018, Landbouw, natuur en voedsel: kostbaar en verbonden, beschreef de weg naar duurzame intensivering, waarbij milieudoelstellingen worden gecombineerd met productiviteitsverhoging door middel van gesloten systemen die nutriënten recyclen en de hoeveelheid afval verminderen.

Onder leiding van Schouten bereikte de Nederlandse export van landbouwproducten een recordniveau, namelijk van 90,1 miljard euro in 2017 tot 105 miljard euro in 2021, ondanks verstoringen in de wereldwijde toeleveringsketen en onzekerheden in de handel, als gevolg van de sterke vraag naar zuivelproducten, tuinbouwproducten en vlees. Deze groei weerspiegelde een toename van de productiviteit, aangezien de sector hoge opbrengsten bleef behalen – bijvoorbeeld een gemiddelde graanproductie van meer dan 8900 kg per hectare – en gebruikmaakte van innovaties op het gebied van kastechnologie en datagestuurde landbouw om de productie per eenheid input te verhogen. Zij pleitte voor voorbereidingen tijdens de brexitonderhandelingen en droeg bij aan de overeenkomst inzake handel en samenwerking tussen de EU en het Verenigd Koninkrijk, waardoor de toegang zonder douanerechten voor belangrijke Nederlandse landbouwexportproducten, zoals zuivelproducten en bloemen, tot de markt van het Verenigd Koninkrijk behouden bleef.

Met het oog op de EU-doelstellingen voor de vermindering van stikstofemissies in overeenstemming met de habitatrichtlijn heeft Schouten gekozen voor een pragmatische aanpak, waarbij zij de voorkeur heeft gegeven aan technologische en beheersmaatregelen boven een onmiddellijke vermindering van de veestapel, bijvoorbeeld door de invoering van verplicht veevoeder met minder eiwitten om de uitstoot van ammoniak met 20 % te verminderen zonder een evenredige vermindering van de productie. In december 2020 heeft zij in het parlement een wet aangenomen om de uitstoot van stikstof met 50 % te verminderen tegen 2030, in evenwicht met het behoud van de inkomsten van landbouwbedrijven en de omvang van de export, hoewel critici uit milieugroeperingen beweerden dat het een agressievere naleving van de doelstellingen uitstelde. Deze strategie benadrukte compromissen die concurrentie op korte termijn mogelijk maken ondanks de druk van regelgeving, terwijl tegelijkertijd wordt geïnvesteerd in innovaties, zoals nauwkeurige bemesting, om milieuverplichtingen in overeenstemming te brengen met de economische realiteit.